| در چمنزارهايي رقصان با ساز باد | | |
| بر روي پرتگاهي مشرف بر همه چيز | | |
| فقط پرتگاهي | | |
| كه برفراز همه مكانها زمانها وحتي همه گلها باشه | | |
| ميشه شكوه دويدن اسبها رو ديد | | |
| | |
| شكوهي كه از قلب پرتپش و نگران خودشون تابش گرفته | | |
| پر تپش از عشق به بودن و نگران از مسئوليت دويدن | | |
| مسئوليتي كه معني تمام زندگيشونه | | |
| مسئوليتي كه خدا به اونا داده تا در ازاي احترام به اون | | |
| به سرزمين موعود خدا و جايگاه واقعيشون برسند | | |
| | |
| سرزمين خشنودي خدا | | |
| | |
| سرزميني كه براي رسيدن به اون فقط بايد دويد | | |
| نفس كشيد و فقط بايد زندگي كرد | | |
| اونا برا سرزميني ميدوند كه همه جا هست | | |
| ولي شرطش لياقت اوناست | | |
| لياقتي بر خاسته از احترام به مسئوليت | | |
| | |
| براي همين اسبها دويدن رو خيلي دوست دارند | | |
| اوناهم مثل باقي مخلوقات خدا به فطرتشون تعهد دارند | | |
| | |
| اسبها دويدن رو خيلي دوست دارند | | |
| مهم هم براشون همون دوييدنه نه رسيدن | | |
| | |
| اسبها دويدن رو خيلي دوست دارند | | |
| اخه نميدوني نفس كشيدن با صداي بلند چه لذتي براشون داره | | |
| لذت درك شجاعت | | |
| | |
| اسبها دويدن رو خيلي دوست دارند | | |
| چرا كه لذت واقعي زندگي رو ميدونند كجا بايد جست | | |
| لذت ازاد بودن از بندها | | |
| | |
| بي اعتنا به جايي كه هستند | | |
| با اميد به جايي كه بايد باشند | | |
| وفقط نگران از فرصتي كه از دست ميره | | |
| با هم سرود زندگي را زمزمه مي كنند و مي خونند | | |
| | |
| عاشقا | | |
| دردشتي به سبزي وسعت قلبشون | | |
| قلبي پر ازشكوفه هاي عشق | | |
| و خشنود از چيزي كه خدا براشون خواسته | | |
| زندگي رو دوست دارند | | |
| و بابتش خدا روشكر مي كنند | | |
| | |
